dc.description.abstract | Het doel van deze scriptie is het analyseren van de problematiek rondom het toeschrijven van schilderijen van oude meesters aan de hand van een casestudy: het caravaggistische schilderij Lot en zijn dochters dat zich thans in een Utrechtse privécollectie bevindt. De aanleiding voor dit onderzoek is tweeledig. Enerzijds het gegeven dat dit schilderij de afgelopen decennia aan uiteenlopende schilders is toegeschreven, zonder dat de specialisten hun toeschrijving hebben gebaseerd op resultaten van herkomstonderzoek, materiaaltechnisch onderzoek, iconografisch onderzoek en stilistisch onderzoek. Anderzijds de unieke gelegenheid die mij is geboden het schilderij ten huize van de eigenaar met eigen ogen te bestuderen.
In deze scriptie is gestreefd de identiteit van de schilder van Lot en zijn dochters te bepalen op basis van onderzoek waarbij alle beschikbare methodes zijn gehanteerd, inbegrepen literatuuronderzoek, empirisch onderzoek en archiefonderzoek. Zo heeft dit toeschrijvingsonderzoek ertoe geleid dat het aannemelijk is dat Lot en zijn dochters in Rome tussen 1620 en 1630 is vervaardigd en dat de schilder afkomstig was uit de Noordelijke Nederlanden. Het onderzoek heeft uitgewezen dat de schilder is beïnvloed niet alleen door de werken van Michelangelo Merisi da Caravaggio (1571-1610) in het algemeen, maar vooral door die van caravaggistische schilders als Dirck van Baburen (1595-1624), Nicolas Régnier (1591-1667), Johann Liss (1597-1631), Bartolomeo Manfredi (1582-1622) en Giovanni Antonio Galli (1597-1649). Hetgeen suggereert dat de schilder van Lot en zijn dochters actief was in hun directe kring. Hoewel het uiteindelijk onmogelijk is gebleken Lot en zijn dochters aan een bepaalde schilder toe te schrijven, heeft het onderzoek geresulteerd in een gedetailleerde documentatie van het werk op basis waarvan vragen over de herkomst, gebruikte materialen en technieken, iconografie en stijl voor het eerst zijn beantwoord. | |